Добры Пастыр

Ханя і Ядзя Багдановіч

Добры Пастыр Ханя і Ядзя Багдановіч

на вятрах халодных настылая
збалелая душа мая
быццам птушка бяскрылая
шукала любоў яна 

толькі дзе не шукала 
усюды бачыла боль
у нябёсаў блакітных спытала
і яны усміхнуліся ёй

Рэфрэн:
я добры пастыр твой
я найвялікшая любоў
дай  руку мне
дай мне свой боль
удваіх мы пойдзем з табой

і усмешкай пяшчотнай кранутая
стамлёная душа мая
цяплынёй агорнутая
 руку працягнула

ён жа на руках сваіх
сам панёс яе
моцна-моцна яе кахаў
кожны дзень ёй казаў