1 Verse:
Ik zing verblijd, mijn leven lang!
Trots al het aardsch gewemel,
Verneem ik reeds van ver, het lied
Der eng'len in den hemel;
Ja, boven al het aardsch gewoel,
Hoor 'k t' lied der hemelingen,
Dat weêrklank in mijn ziel steeds vindt;
Zou 'k dan niet juichend zingen?
2 Verse:
Verdwijnt ook ras alle aardsche vreugd?
Mijn Heiland blijft steeds leven.
Zelfs in den nacht van smart en pijn,
Wil Hij mij psalmen geven.
Geen aardsche storm kan ooit mijn rust,
Mijn vrede of vreugd verdringen.
Mijn Heiland is mijn toevluchtsoord,
Zou 'k dan niet veilig zingen?
3 Verse:
Ik zie op U, mijn Morgenster,
En nacht en wolken vlieden;
Gij leidt me, o Heer, bij dag en nacht,
Gij zult mij bijstand bieden;
Uw vrede zal, als een fontein,
Steeds in mijn ziel ontspringen;
't Is alles mijn' - daar 'k U bezit,
Zou 'k dan niet altoos zingen?
